Communique of a Nihilist Suicide Bomber

nWhy didn’t I try another way?

I got tired of listening and telling. I got disgusted from the looks and words of people. I quit from waking up with alarm, taking a queue number, shopping, listening to news, asking something from somebody, trying to find money, escaping from laws, worrying from power of the authorities. I got bored of separating things as ‘lesser evil’, ‘better than that’, and ‘relatively good’. I got tired of living a strange life in the middle of city, slavery and capitalism. I didn’t want to make choices between the human cultures. I chose another way.

But what will happen to innocent people?

Which person is not responsible from this world that should be completely destroyed? Are people valuable or important that they shouldn’t die? Or am I so valuable? Or innocent? Why must I have to live, continue breathing? Do I have to create or establish a new thing?

When I pulled the trigger, not just buildings and humans will explode. Also the thoughts like ‘authorities are so powerful that can’t be harmed’, ‘humans and humanity is superior than the rest’ and ‘most important thing in the world is myself, my life’ will explode and disappear.

Not so much left to liberation

My worries, pains, problems and weakness will end up today. All my identities will bury inside the earth with the buildings. While the masters’ peace and people’s comfort is gone; all the rest will find peace.

Viva destruction, viva disappearance of myself, viva total extinction of human kind!

One comment on “Communique of a Nihilist Suicide Bomber

  1. zakkarona dedi ki:

    Nihislist Bir Bombacı ile Söyleşi
    Neden bu yolu seçtim?
    Anlatmaktan ve dinlemekten sıkıldım. İnsanların bakışlarından ve konuşmalarından tiksindim. Alarmla kalmayı, sıra numarası almayı, alışveriş yapmayı, haberleri dinlemeyi, başkalarına sormayı, para bulmaya çalışmayı, kanunlardan kaçmaya çalışmayı, otoritenin gücünden kaygılanmayı bıraktım. “Kötü sayılmaz”, “idare eder” ve “daha iyi” gibi cümlelerle kendimi teselli etmekten sıkıldım. Şehrin göbeğinde garip bir hayat yaşamak, kölelik ve kapitalizm beni çok yıprattı. Bu toplumdan yana bir seçim yapmak istemedim. Başka bir yolu seçtim.
    Fakat masum insanlara ne olacak?
    Tümüyle yıkılması gereken bu dünyadan sorumlu olmayan kim var ki? İnsanlar ölmeyi hak etmeyecek kadar değerli veya önemli miydi? Ya da ben çok değerli miyim? Ya da masum? Neden yaşamak zorundayım, neden nefes almaya devam etmem gerekiyor? Yeni bir şeyler uaratmam ya da yapmam mı gerekiyor?
    Tetiği çektiğimde, sadece sadece binalar ve insanlar patlamayacak, aynı zamanda “devletler o kadar güçlü ki onlara zarar veremeyiz”, “insan ve insanlık her şeyden daha değerlidir” ve “bu dünyadaki en değerli şeyler hayatım ve kendimdir” gibi düşünceler de patlayacak ve yok olacaklar.
    Kurtuluş yakındır
    Endişelerim, çilelerim, sorunlarım, ve güçsüzlüğüm bugün son bulacak. Benliğim dünyadaki binalarla birlikte yanacak. Kralların barışı bozuldukça ve insanların konforları yok oldukça; kalanlar huzur bulacak.
    Yaşasın yıkım, yaşasın kendi yok oluşum, yaşasın insan insan türünün imhası!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*

code