Güçlü Yakınlık Gruplarının Yaratımı ve Saldırı Yoluyla Kurbanlaştırma Mantığını Sona Erdirme Arzusu: Pratiğin Güçlendirilmesi (Fransa)

Çünkü toplumun bizi kadınlar olarak tanımlayarak kategorize etmek isteyeceği kurbanlar pozisyonunda kalmak istemiyoruz. Kendimizi savunacak kadar, bize uyan yaşamları yaşayacak kadar otonom olamayacağımız için kurban. Bizler zayıf bireyler olabiliriz, aşırı hassas, hormonal ruh hallerine bağlı, bağımlı ve kırılgan bireyler. Bize kurtaracak güçlü şahsiyetlere ihtiyaç duyabiliriz, bize bakacak doktorlara, çocukların yetiştirilmesine, bizi koruyacak polislere.

Eğitimimiz kafalarımızı bu boka gömer ve onunla bütünleşiriz. Bizim için cinsiyetçilikle mücadele etmek toplumsal cinsiyete karşı mücadele etmektir. Ve cinsiyetle mücadele etmek, bunun bizi ayrıca şartlandırdığını inkar etmeden cinsiyet belirleme mantığını reddetmektir.

Bedenlerimizin özellikleriyle değil seçimlerimizin, etiğimizin ve eylemlerimizin sonuçlarıyla tanımlanmak istiyoruz. Toplumsal cinsiyeti yok etmek istesek bile, aynı hisleri paylaşan, kadın olarak belirlenmiş olmanın ne anlama geldiğini bedeninde yaşayan ve aynı zaman ondan kurtulma arzusunda olan insanlar arasında olduğunu hissetmek güzel. Birlikteyken, kendimize fikirlerimizi eyleme geçirebileceğimizi ve bunu başkasına ihtiyaç duymadan kendimiz yapabileceğimizi kanıtlıyoruz. Kendimizi yetenekli olmadığımız, öfkemizi ve arzularımızı ifade etmemizi ebediyen ertelememize neden olan mantığı dağıtmak için becerimiz, gücümüz veya araçlarımız olmadığı konusunda ikna ederek cesaretimizi kırdığımız her zaman için intikamımıza hazırlanıyoruz.

Bu intikam arzusunu Meylan’da bulunan jandarmaya saldırmak için kendimizi örgütleyerek gerçekleştirdik.

Saldırı esnasında güvenliğimizi sağlamak için (ve itfaiyecilere bir şaka yapmak için) kışlanın araç girişi yapısına bir asma kilit vurduk. Daha sonra çitler boyunca ormanda çömelerek bekledik, ancak geceyi orada geçiremeyeceğimizi ve belli bir noktada, eyleme geçmemiz gerektiğini farkettik. Gerginliğimizle yüzleşmemiz ve onun üstesinden gelmemiz gerekti.

Son bir gülümseme ve bir sarılıştan sonra çitleri kestik.

On litrelik benzinle, otoparka sessizce saldırdık.

Polislerin özel araçlarını hedef aldık, çünkü kendi görevlerindense üniformalar giyenlere, iş araçlarındansa kişisel mülkiyetlerine saldırmak istedik. Rollerin onları üstlenen insanlar olduğu için var olduğuna inanıyoruz. Şayet her üniformanın ardından bir insan varsa, biz ona saldırmaya çalıştık.

Sonunda, alelacele kahkahalarımızla ortadan kaybolduk…

Dönüş yolunda heyecanlıydık. Hiçbir şeyin artık bizi durduramayacağı hissi ile hafif, güçlü ve birbirimize bağlı hissettik.

Hiç kimsenin bu güç hissini bizden almasına izin vermeye niyetli değiliz, ancak bu hissin büyümesini istiyoruz.

Bu metin, kendilerini sözümona kurban rollerine hapseden, dünyayla çatışma içerisinde olan, kökenleri olan sosyal kategorilerle işaretlemiş olduklarını inkar etmeden kendilerini bireyler olarak gören insanlara hitaben yazılmış bir mesajdır.

Kendi polisimiz haline geldiğimiz bu rolleri üstlenerek sınırlarımızın hem psikolojik hem de sosyal olduğuna ikna olmuş durumdayız.

Yakınlık içerisinde örgütlenerek ve saldırarak bu sınırları zorluyoruz.

Eylemleri ve duruşları bize güç veren herkese, yakılan polis aracı davasından hapsedilen iki insana, Scripta Manent’le suçlananlara.

Gözlerinin altından alevleri besleyenler için.

Kaynak: Attaque

Alıntı: Insurrection News

Not: Bu muazzam saldırıya dair daha fazla fotoğrafa buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*

code