İsyan: Alfredo M. Bonanno’nun ‘Genelleştirilmiş silahlı mücadeleye doğru’ metninden

Brigades read_0İsyan

İsyanın liberter bir anlam ifade etmesi ve sınıf çatışması yönetimini organize etmek için herhangi bir ‘kapalı’ girişimin kesin eleştirisine işaret etmesi, genelleştirilmiş kitlesel silahlı mücadele perspektifi içerisinde yer alır.

Genelleştirilmiş silahlı çatışma, her gün daha da kötü hale gelen bir durumun doğal sonucudur. Sömürülenler bu zorunluluğa, sürekli olarak yayılan kurumsal karşıtı bir dizi eylemle işaret etmeye başladılar. Gizli azınlık gruplarının sömürüden sorumlu olan bazı kişilere yönelik izole hesap sorma eylemleri kitleler tarafından sevinçle karşılanmaya ve kabul edilmeye başlıyor. FIAT’ta olduğu gibi, bu gibi eylemlere karşı sendikalar tarafından protesto grevleri örgütlenme çabaları çok az insan topluyor.

Bugün sömürülenlerin hareketi, şüphesiz çeşitli biçimleriyle ve tüm çelişkileriyle Sermayeye ve  onu savunan Devlet yapılarına saldırmaya muktedirdir. Ve yine şüphesiz bu saldırı ffilen gerçekleşiyor. Bize acayip gelen tek şey şu ki, dün bunlar etkili olsa da, şimdi anakronistik olan ve içe dönük olma tehdidiyle karşı karşıya olan araçların (silahlı parti gibi) kullanılmasındaki süreklilikten mücadelenin bu noktasında geri adımlar atıldığını gösteriyor.

Anarşist devrimciler olarak, bizler bu sınıf çatışması aşamasında direnişin gizli biçimlerinin halen gerekli olduğu çok iyi biliyoruz. Aynı zamanda, otoriterleşme riski taşıma gibi dezavantajlar taşıdığını da çok iyi biliyoruz.

Bu içe kıvrımayı durdurmak, çatışmanın sadece anarşist stratejiyi garanti altına alacağı değil, aynı zamanda liberter bir perspektiften yola çıkacağı kendi isyankar biçiminde genelleşmiş olması amacıyla savaşmak için dikkatli olmak bizim görevimizdir.

Geçmişte isyandan bahsettiğimizde, bir çok yoldaş hemen tarihsel örnekleri öne sürerdi: bizi “devrimci romantizm”le,  “idealistler” olmakla veya “nesnel olarak tehlikeli” olmakla suçlayan Matese çetesi, Pontelungo komplosu gibi. To us this all seems ridiculous.

İsyan görünüştü devrimle birlikte gerçekleşen bir kalkışmadır. Anarşistler olarak, isyan bizim için öncelikli unsurdur, en azından yasadışı davranışın en geniş olası pratiği düzeyine dek. Bu şu an fiilen gerçekleşen şeydir. Kime ne özür borcumuz var? Belki de bizler, Sermaye ve Sömürülenlerin devrimci talepleri arasındaki çelişkilerin bizi tatlı rüyalarımızı sürdürmekten alıkoymasına yakınmalıyız?

Bizi cesaretlendirin. Şayet zor zamanlar geliyorsa, onlarla nasıl yüzleşeceğimizi biliyoruz. Şimdi kesin olarak koyunların kendi kurt kıyafetlerinden kurtulduğu zamanlardayız. Gevezelik edenleri bir kenara koyup savaşmanın zamanıdır. Cesaretimize kavuşalım ve ileriye doğru atılalım. Çünkü herzaman olduğu gibi, savunmanın en iyi biçimi saldırıdır, önce bizim saldırmamıza müsaade edin. Hedef konusunda sıkıntımız yok. Patronlar ve onların uşakları sömürücüler olarak kalmaya devam etmenin ne kadar zor olacağını hissedebilsinler.

‘Genelleştirilmiş silahlı mücadeleye doğru’; İtalya’da 1976-78 Arası Silahlı Mücadele,
Alfredo M. Bonanno, Elephant Editions.

Kaynak: 325

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*

code